TRAIN- Voor sommige een geel vervoersmiddel (oke oke, soms ook wel wit met blauw), voor anderen een band. En wat voor een. Na sceptisch te zijn over de zangkwaliteit van de frontman (op enkele youtube fragmenten klonk hij meer als een nachtegaal die teveel zware shag had gerookt) is het tegendeel keihard bewezen.
Nadat we de ijspegels van onze wenkbrauwen habben geplukt, was daar de zoektocht naar popcentrum 013. Hierbij is gebleken dat het bij het zoeken van iets geen voordeel heeft als je in die stad naar school gaat. En oja, een kaart heeft ook niet veel zin. Volgens betrouwbare bronnen was de weg makkelijk te vinden door middel van de bordjes in tilburg. Ja, als ze ons niet een touristische route laten lopen oftewel enorm veel 8'tjes DAN waren we er misschien binnen 10 minuten geweest.
Ach, we zijn op tijd. De zaal zit toch al aardig vol. Voordeel aan 013 is dat op welke plek je ook staat, je hebt altijd goed zicht op het podium. Behalve als je 1 meter 50 bent natuurlijk...
Dan klinkt er ineens het geluid van -vrij voorspelbaar, een trein! De opkomst van de heren is stipt op tijd. Ze starten met wat oudere nummers als een opwarmertje voor de nieuwe single, if it's love en de grote hit Hey Soul Sister. Eigenlijk hoeft leadzanger Hotchkiss vocaal verder weinig te doen, want dat doet het publiek wel voor hem. Dan ineens besluit hij verder te gaan zonder begeleiding, en zonder microfoon. Daar sta je dan ineens totaal blown away door de geweldig krachtige stem die hij laat horen. Look to the sky is gezongen met passie. En dat zie je. En dat voel je.
Now that she's back in the atmosphere, with drops of jupiter in her hair...
Ik ben erg blij als mijn persoonlijke train-favoriet Drops of Jupiter begint. Hotchkiss klinkt live zo goed dat het lijkt alsof hij playbackt. Dit nummer is ondertussen al 9 jaar oud, maar wordt door iedereen meegezongen. Hij daagt het publiek uit om zijn uithalen te kunnen evenaren en grapt er op los.
Wat het mooie is aan dit hele optreden, is het charisma van Hotchkiss. De soms wat vreemde dansmoves en leuke uitspraken als 'if you don't know my lyrics, just make your own! i don't give a shit' geven toon aan voor deze avond. Hotchkiss blijkt een rasechte performer te zijn die je in bands maar weinig tegenkomt. Hij loopt al zingend het publiek door, signeert het shirt dat hij draagt- om hem vervolgens het publiek in te slingeren en selecteert zijn eigen 'Trainettes'. Tijdens het optreden merk je wel dat het lijkt alsof er iemand in zijn gedachten zit waarvoor hij zijn nummers zingt, en dat is mooi om te zien. Ook de gitarist- die eerst wat nukkig lijkt te zijn, geniet zichtbaar van het optreden en van de meezingende menigte.
Train mag dan live soms wat steken hebben laten vallen, daar hebben wij deze avond helemaal niets van gemerkt. Het is een band die hun hart en ziel in hun muziek stopt, en dat voel je. Dus train, een passende afsluiting en tevens citaat van Hotchkiss:
'I won't say goodbye, I will say, see you soon'
Geen opmerkingen:
Een reactie posten